Albedo

Z Astropedia
Skocz do: nawigacja, szukaj

Albedo – liczba wskazująca, jaka część światła padającego na ciało niebieskie jest odbijana. Planety Układu Słonecznego mają albedo od 0,1 (Merkury) do 0,73 (Wenus). Obiektem w Układzie Słonecznym, który odbija najwięcej padającego na niego światła słonecznego jest Enceladus, księżyc Saturna, którego albedo wynosi aż 0,99.

Albedo Ziemi[edytuj sekcję]

Odbijalność Ziemi nie jest wielkością stałą i jednakową w każdym miejscu błękitnego globu. Wartość używana w podręcznikach, 0,39, to wielkość uśredniona po całej powierzchni i czasie. Odbijalność promieniowania słonecznego od Ziemi zależy m.in. od rodzaju podłoża, od pokrywy chmur, obecności pokrywy śnieżnej, obecności i stanu roślinności (pory roku). Ze względu na obecność lądolodów oraz pokrywy lodowej na morzach, w dużych szerokościach geograficznych albedo jest zatem znacznie większe niż w szerokości okołorównikowej. W rzeczywistości zmiana ziemskiego albedo i efekt cieplarniany są często uważane za podstawy możliwych zmian klimatu. Do pewnych celów pojęcie albedo jako odbijalności całego promieniowania słonecznego uśredniona po wszystkich możliwych kątach padania nie jest wystarczająca i wprowadza się precyzyjniejsze definicje odbijalności.

Albedo może również zależeć od kąta, pod jakim promienie słoneczne padają na powierzchnię. Przykładem zależności współczynnika odbicia od kierunku jest refleks Słońca.

Albedo innych obiektów[edytuj sekcję]

  • Merkury – 0,1;
  • Wenus – 0,73;
  • Księżyc – 0,12;
  • Mars – 0,15;
  • Jowisz – 0,52;
  • Saturn – 0,47;
  • Enceladus – 0,99;
  • Uran – 0,51;
  • Neptun – 0,41.